شهر مراقبتگر
مفهوم «شهر مراقبتگر» از یک سیاست اجتماعی به کالبد شهر نزدیک میشود. اگر کودک بتواند بدون ترس بازی کند، سالمند بتواند بدون شتاب حرکت کند، مراقب بتواند با کالسکه یا ویلچر مسیر خود را طی کند و مردم بتوانند در فضای عمومی مکث و گفتوگو کنند، آنگاه مراقبت دیگر فقط در مرکز خدمات اجتماعی اتفاق نمیافتد؛ خودِ فضای شهری به بخشی از نظام مراقبت تبدیل میشود.
