در مسیر رسیدن به «شهر همگان»، هوش مصنوعی نقطه‌ی آغاز نیست؛ بلکه شتاب‌دهنده‌ای است که می‌تواند روند اصلاحات شهری را سریع‌تر، دقیق‌تر و عادلانه‌تر کند. اما هر فناوری، بر بستری عمل می‌کند که پیش از آن ساخته شده است. شهرهایی که از دموکراسی شهری، زیرساخت پیاده‌محور و سنت مشارکت عمومی برخوردارند، مانند بسیاری از شهرهای اروپایی، به‌طور طبیعی ظرفیت بیشتری برای استفادهٔ مؤثر از ابزارهای هوش مصنوعی در این زمینه دارند. در چنین شهرهایی AI نه تنها اطلاعات دقیق تولید می‌کند، بلکه می‌تواند به ارتقای کیفیت زندگی روزمره، برنامه‌ریزی عادلانه‌تر و توزیع بهتر منابع شهری منجر شود.