همواره باید در طرح بزرگ و شهری منافع شهروندان و سرمایه‌گذاران خصوصی در یک تعادل قرار گیرد. هنگامی که رانت ایجاد می‌شود یکی از این سه‌ضلع (سه ضلع سه‌جانبه‌گرایی) حذف می‌شود. معمولا در این رانت‌ها منافع شهروندان قربانی خواهد شد و عموما به سمت منافع سرمایه‌گذاران حرکت می‌کنیم. نتیجه‌اش هم خدشه‌دار شدن طرح‌های شهری است.اکثر پروژه‌های شهری با اقتدارگرایی و از طریق مداخله مستقیم سازمان یا تشکیلات، شکل می‌گیرند. به‌عنوان مثال، بزرگراه صدر اگرچه یک طرح بزرگ عمرانی بود اما این طرح بدون اولویت و بدون توجه منافع شهروندان به اجرا درآمد. درصورتی که بسیاری از اقدامات شهرداری مشابه همین طرح یا سلیقه‌ای است یا اقتدارگرایانه و معلوم نیست که الزامات ساکنان و ذی نفعان در کجای طرح‌ها لحاظ می‌شود.

لینک مطلب در روزنامه همشهری پیاده‌رو فضایی عمومی است که حق بر شهر برای مردم ایجاد می‌کند و شهرداری باید