در میان فضاهای عمومی، میدان، فضای باز کارآمدی است که در شهرسازی ایران جایگاه ویژه‌ای داشته است. میدان های شهری

دوران کرونایی سبب شد تا بیش از پیش متوجه نیاز مردم به استفاده از فضاهای باز و نیمه باز مانند حیاط خلوت ها و لابی ها شویم. اما وقتی که طبقه‌ همکف ساختمان‌ها، طبق ضوابط به پارکینگ اختصاص داده می‍‌شود، حق داشتن فضای عمومی را از ساکنین سلب کرده‌ایم. اگر ضوابط به سمتی برود که این مشاعات جزو تراکم محسوب نشوند و سازندگان به ایجاد بیشتر این فضاها تشویق شوند، کیفیت زندگی مردم در صورت محدودیت دسترسی به فضاهای عمومی نیز افزایش می‌یابد.

شهردار باید بداند که فرصت آزمون و خطا ندارد